زاد گاه

خدا در مورد تو چه میداند
وقتیكه شخم میزند زاد گاه اش را بی دانه
وستاره میكارد دركف دستانت بی شماره
وقتیكه قد میكشی در گهواره بی دهن پستانک
وبغل میكنی دیوارهای كوتاه ترازقدسرنوشت را

خدا در مورد تو چه ميداند
وقتيكه چنگ ميزني گرسنگي را
لاي سفره هاي بي گندم، بي خورشيد
وقتيكه ماهي ميشوي شيشه هاي شورخانگي را

خدا در مورد من و تو
به اندازه ی كف دست یک ستاره
به اندازه ی قد کوتاه سرنوشت
به قدر ریزه های نان در ته ی سفره های شیشه ها شور خانگی
به قدر جرهای شخم خورده ایی زمین بی زادگاه اش هم نمیداند

خدا فقط شخم میزند و ستاره میكارد
كهكشان مي سازد با هزاران ديوار
با چند تا پنجره رو به گناه
ودهن جهنمي كه اژد ها ميشود
كرمهاي كوچك سرت را

ازلايزال قدرت بي انتهايي ذهنت
موردي بياب براي خدا شدن…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*