دخترم – فرا

خوشبختی،
استکان خالیی ست
که ریخته زندگی ام را
بر گلدان لبخندمعصومانه ات
می شگفی
و بهار می شوم

….

کلمات همه جا استند
مثل ثانیه ها
در حرکت سریع ساعت بند دستی ات…
هی نگاه شان میکنی …
هی تلف می شوند…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*